«

»

Συνέντευξη με τον Δημήτρη Κουρούμπαλη.

Τον γνωρίσαμε ως Λεωνίδα πριν από 12 χρόνια που πρωταγωνιστούσε στο επιτυχημένο σήριαλ Δέκα λεπτά κήρυγμα, πρόκειται για τον Δημήτρη Κουρούμπαλη, ο οποίος μέχρι σήμερα έχει μία σημαντική πορεία στον χώρο της υποκριτικής. Φέτος τον βρίσκουμε στην παράσταση Πλούτος του Αριστοφάνη που ανεβάζει το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας.

Ο Δημήτρης Κουρούμπαλης μιλά στο flashstar.gr για την παράσταση, για την θεατρική του εταιρεία So7, για την οικονομική κρίση αλλά και τα τούρκικα σήριαλ.

Αρχικά να μας πείτε δύο λόγια για την παράσταση Πλούτος του Αριστοφάνη στην οποία συμμετέχετε. Κάποιοι την χαρακτήρισαν ως ανατρεπτική.

Ναι, ακούστηκε ότι είναι ανατρεπτική παράσταση, ισχύει. Αυτή η παράσταση του Πλούτου του Αριστοφάνη έχει μία βασική διαφορά. Μένει πολύ κοντά, μένει πιστή στην ουσία του αρχαίου κειμένου, μένει πιστή στις ιδέες που έγραψε ο Αριστοφάνης και δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει και να κάνει μία επιθεώρηση με αναφορές στην επικαιρότητα. Αυτό ξενίζει τον κόσμο πάρα πολύ γιατί αδυνατούν ορισμένοι να συνειδητοποιήσουν ότι ο Αριστοφάνης πριν 2500 χρόνια έγραφε για πράγματα τα οποία συμβαίνουν ακόμα και στις ημέρες μας. Δηλαδή οι άνθρωποι να κυνηγάνε με αφέλεια τον πλούτο, οι άνθρωποι να εγκλωβίζονται στην επιθυμία τους για πλούτο και στο τέλος οι άνθρωποι να κυβερνώνται και να φυλακίζονται από τον πλούτο.

 

 

Πιστεύεις ότι όλο αυτό το ανεξέλεγκτο κυνήγι του πλούτου στις ημέρες μας, μας οδήγησε στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση;

Σίγουρα αυτό σαν διάθεση του ανθρώπου δεν συνέβη μία φορά, δεν συνέβη τώρα στην Ελλάδα, συμβαίνει παντού και πάντα. Οι άνθρωποι θέλουν να πλουτίζουν και κυνηγάνε το κέρδος. Νομίζω ότι από μόνο του δεν αρκούσε να μας φέρει εδώ, ήταν ένας συνδυασμός αφέλειας και ρηχότητας. Ναι μεν κυνηγήσαμε τον πλούτο αλλά δεν είχαμε την γνώση και την αποφασιστικότητα ότι θα γίνουμε αμοραλιστικά γουρούνια τα οποία θα κυνηγάνε τον πλούτο και δεν θα ενδιαφέρονται για τίποτα. Εμείς ήμασταν χαρούμενοι γλεντζέδες, σαν το χωριό του Αστερίξ που κάποια στιγμή τους έκλεισαν τον διακόπτη και λένε παιδιά τι έγινε τώρα; Που είναι τα λεφτά ποιος έκλεισε την βρύση; Όποτε από μόνο του το κυνήγι του πλούτου είναι ένα ανθρώπινο ένστικτο, όχι πολύ ευγενές. Αλλά παρόν. Από μόνο του δεν νομίζω ότι μπορεί να καταστρέψει τα πάντα χρειάζεται να είσαι και χαζός και να θες μόνο αυτό και τίποτα άλλο.


Το ευρύ κοινό σε γνώρισε τόσο από τις δύο σου τηλεοπτικές επιτυχίες από το 10 λεπτά κήρυγμα πριν από 12 χρόνια αλλά και την Πολυκατοικία όσο και από κινηματογραφικές σου δουλειές. Εσύ όμως γράφεις και θεατρικά έργα και έχεις και μαζί με άλλους συνεργάτες σου μία θεατρική εταιρεία.

Έχω την τύχη αυτή την στιγμή η εταιρεία μας, η So7, να ηγείται ενός ευρωπαϊκού προγράμματος ως project leader , το οποίο αφορά στη συνεργασία πέντε χωρών της Ελλάδας της Λιθουανίας, της Κύπρου, της Αγγλίας και του Μεξικό. Αυτές οι πέντε χώρες συνεργάζονται με ανταλλαγή καλλιτεχνών, με ταξίδια σε κάθε χώρα για την δημιουργία αφενός μίας παράστασης που έχει σαν θέμα το τέλος του κόσμου, το οποίο ευτυχώς δεν έγινε και εμείς μπορούμε να συνεχίσουμε την δουλειά μας, σε συνδυασμό με σεμινάρια που γίνονται ανοικτά για το κοινό, με ντοκιμαντέρ, με επιστημονική έρευνα. Μέχρι στιγμής έχουμε κάνει το resident στην Αθήνα , έχουμε πάει στην Λιθουανία και τον ερχόμενο Μάιο θα πάμε στο Μεξικό. Είναι μοναδική φορά που ελληνική εταιρεία, θεατρική , πολιτισμού έχει αναλάβει ως project leader παρόμοιο πρόγραμμα.

 

Ανάμεσα στα θεατρικά έργα που έχεις γράψει είναι και το «Τι θα κάνουμε τωρα;» Ένα έργο που μιλά για τέσσερις φίλους που θέλουν να φύγουν από την χώρα. Ένα έργο επίκαιρο, αφού πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι θέλουν να φύγουν εκτός Ελλάδας αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Τελικά οι πρωταγωνιστές σου έφυγαν;

Ναι έφυγαν. Αυτό το οποίο καταλάβαμε τόσο εμείς όσο και οι θεατές είναι ότι όπου κι αν πας το ίδιο χάλι είναι. Θα πας στο Λονδίνο θα μένεις σε ένα μικρό άθλιο διαμέρισμα με ακόμα πέντε άτομα, θα μαζεύεις χρήματα και θα ανυπομονείς να έρθεις στην Ελλάδα για διακοπές. Μπορεί να έχεις την τέλεια δουλειά αλλά η ζωή δεν είναι μόνο δουλειά.
Έχεις σκεφτεί να φύγεις μόνιμα από την χώρα;
Εγώ έκανα την κίνηση να φύγω και συνειδητοποίησα ότι θέλω να μείνω στην Ελλάδα ότι κι αν γίνεται. Γιατί σου λέω ότι η ζωή δεν είναι μόνο η δουλειά και το χρήμα. Και αυτό μας το αποδεικνύει η εποχή μας. Μας χτυπάει το κεφάλι στον τοίχο για να το ακούσουμε. Το ευ ζην δεν είναι μόνο οικονομική επιφάνεια. Βέβαια χρειαζόμαστε θέρμανση , χρειαζόμαστε εκπαίδευση φαγητό, τα βασικά. Αλλά αυτή τη στιγμή ένα μέρος του πληθυσμού κλαίγεται ενώ έχει τα βασικά, τα απολύτως απαραίτητα, και παρόλο αυτά έχει χάσει την βολή του.


Έχεις πει ότι η τηλεόραση σου αρέσει και δεν έχεις αφορίσει το μέσο σαν άλλους συναδέλφους σου που υποστηρίζουν ότι είναι ένα μέσο που δεν δίνει πολλές δυνατότητες στο ταλέντο του ηθοποιού. Εσένα δεν σε βλέπουμε σε κάποια τηλεοπτική παραγωγή φέτος, αυτό γιατί συνέβη;
Και ποιόν βλέπετε; Αφού δεν μιλάω τούρκικα δεν μπορώ να είμαι στην ελληνική τηλεόραση. Πολλοί λένε ότι η τηλεόραση είναι το μέσο για τους ανόητους αλλά είναι πολύ άδικο να κατηγορείς το μέσο. Είναι άδικο να κατηγορείς το μέσο καθώς αποκτά την ποιότητα ανάλογα με τον τρόπο που το χρησιμοποιείς. Ένα μαχαίρι και σκοτώνει και κόβει καρότα. Δεν φταίει το μαχαίρι. Η τηλεόραση είναι ένα μέσο. Το πώς το χρησιμοποιείς είναι το θέμα. Μου αρέσουν οι καλές τηλεοπτικές δουλειές. Αυτό που προσφέρει η τηλεόραση το να περνάνε οι άνθρωποι καλά στις μοναχικές τους στιγμές δεν μπορεί να το δώσει κανένα άλλο μέσο.

 

 

Έχεις σπουδάσει φιλοσοφική στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Πως προέκυψε η ηθοποιία στην ζωή σου;
Η φιλοσοφική ήταν μία συνειδητή επιλογή η οποία θα συνεπικουρούσε στο επάγγελμα της ηθοποιίας. Πάντα ήθελα να γίνω ηθοποιός, να ασχοληθώ με το θέατρο. Δεν ασχολούμαι μόνο ως ηθοποιός έχω σκηνοθετήσει τις παραστάσεις της εταιρείας μας, μαζί με την μόνιμη συνεργάτιδα μου την Φρόσω Κορρού. ‘Έχω γράψει έργα για το θέατρο και για το ραδιόφωνο και πάντα γυρνάω γύρω γύρω από θέατρο. Η φιλοσοφική ήταν μία πολύ καλή επιλογή η οποία με έμαθε να διαβάζω.

 

 

Η τροφή της ψυχής σε δύσκολες περιόδους λένε ότι είναι πολύ σημαντική πιστεύεις ότι στις ημέρες η τέχνη που παράγεται είναι σημαντική;

Το κοινό επιλέγει πως θα θρέψει την ψυχή του. Το να έρθει κάποιος να μας δει είναι δική του επιλογή. Εγώ παρέχω την υπηρεσία. Αυτός κάνει την επιλογή και έρχεται αν διασκεδάσει, να μορφωθεί, να αναταθεί ψυχικά πνευματικά μέσω του θεάτρου. Αυτή η ε[επιλογή δεν είναι εύκολη. Δεν το παίρνει κανείς από το χέρι να το φέρει στο θέατρο. Ούτε η διαφήμιση, ούτε τίποτα. Γιατί πρέπει να βγει από σπίτι του, να πληρώσει το εισιτήριο, να κάτσει μαζί με άλλους ανθρώπους ν δει κάτι το οποίο απαιτεί την δική του συμμετοχή και την συνενοχή του. Οπότε όλα αυτά κάνουν την επιλογή του θεατή που θα έρθει στο θέατρο πάρα πολύ σημαντική και πάρα πολύ προσωπική υπόθεση. Αν γίνει αυτή η επιλογή τότε εγώ θα προσφέρω ότι μπορώ. Αυτό είναι το πιο σημαντικό κι αν υπάρξει αυτή η επιλογή η τέχνη μπορεί να κάνει θαύματα.

 

 

Το κοινό της Πάτρας λένε ότι είναι ένα δύσκολο κοινό, το οποίο δεν χαρίζει εύκολα το χειροκρότημα του. Εσύ τι εντύπωση έχεις;

Από τα δείγματα που έχουμε πάρει μέχρι τώρα διαπιστώνουμε ότι ανταποκρίνεται πάρα πολύ καλά στην παράσταση. Εγώ είμαι της άποψης ότι δεν ξεχωρίζονται τα διαφορετικά κοινά ή οι θεατές μεταξύ τους. Εάν έχουν δει πολύ θέατρο ή όχι δεν παίζει κανένα ρόλο σε αυτή την παράσταση, γιατί είναι μία παράσταση η οποία μιλάει με πολύ προσιτούς κώδικες, με τους βασικούς κώδικες του θεάτρου και της φαντασίας και με τίποτα άλλο. Το κοινο της Πάτρας έχει τα χαρακτηριστικά που έχει κάθε κοινό. Κάποιοι είναι ευγενικοί , κάποιοι είναι αδιάφοροι, άλλοι είναι πολύ θερμοί και μας κοιτάζουν σαν να μας πίνουν με τα μάτια τους. Το εισιτήριο είναι πολύ χαμηλό κι νομίζω ότι αξίζει να το δουν γιατί πρόκειται για μία πολύ καλή προσπάθεια του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας. Νομίζω ότι αξίζει στο θέατρο αν του δοθεί μία ευκαιρία σαν μέσο διασκέδασης, έχει πολλή μεγάλη δύναμη. Στην Πάτρα θα βρισκόμαστε, σύμφωνα με το πρόγραμμα, έως και τα μέσα Φεβρουαρίου.

Στην Πάτρα πως περνάς ; Πως σου φαίνεται η ζωή στην πόλη μας;

Η ζωή στην Πάτρα είναι εξαιρετική γιατί απευθύνονται σε νέους ανθρώπους. Είναι προσανατολισμένη στους φοιτητές και αυτό την κάνει εξαιρετικά παιχνιδιάρικη και ζωηρή. Εγώ επειδή έρχομαι σαν τουρίστας την βλέπω πολύ θετικά. Η αλήθεια είναι ότι εμπλέκομαι ελάχιστα με την καθημερινότητά της, οπότε απολαμβάνω τις βόλτες στο κάστρο, στην θάλασσα, στα στενά .. Στα μπαράκια μετά την παράσταση, στα after μετά τα μπαράκια και μετά στα after μετά τα after..